Η μπέμπα μας είναι αισίως έξι μηνών και αφού καταφέραμε (γιούπι!) αποκλειστικό θηλασμό έως τώρα, ήρθε η ώρα να ξεκινήσουμε στερεές τροφές. Πήραμε λοιπόν τα καρεκλάκια μας, τους ατμομάγειρές μας, τα ωραία μας τα πιατοκουταλάκια, τις σαλιάρες μας και ξεκινήσαμε την πρώτη εβδομάδα δειλά δειλά με λαχανικά, όπως μας είχε δώσει οδηγίες η παιδίατρος. Στην αρχή η Νικολέττα τα πήγε σχετικά καλά. Δεν τρελάθηκε κιόλας, ξινήσαμε τα μουτράκια πολλές φορές, αλλά σιγά σιγά η ποσότητα που έτρωγε αυξάνονταν μέρα με τη μέρα. Έδειχνε δε σαφή προτίμηση στο να την ταίζει ο μπαμπάς της (το έχουμε πει άλλωστε, η μαμά είναι μια προέκταση του στήθους...).
Και ξαφνικά, μετά από μια ιογενή γαστρεντερίτιδα, η μπέμπα το είδε αλλιώς! Μέρα με τη μέρα μείωσε την ποσότητα του φαγητού της (πλέον τρώει ποσότητες σπουργιτιού), με κοιτάει με βλέμμα "αρκετά παίξαμε τις προηγούμενες μέρες, ας πιούμε τώρα γάλα...", και σαν να μην έφτανε αυτό εκτοξεύει και σε ανύποπτο χρόνο ρουκέτες σε ριλάξ, καρότσια, ρούχα, κ.τ.λ. Γενικώς το γλεντάμε ασύστολα! Όσο για νερό που υποτίθεται καλό είναι να ξεκινήσει μαζί με τις στερεές τροφές, ούτε κατά διάνοια! Όταν της δίνω έχει την έκφραση "τι είναι τούτη η άνοστη αηδία πάλι;;" , το κάνει λίγο γαργάρα (να ξεπλύνουμε το στόμα μας από την άλλη αηδία) και μου το φτύνει πίσω.
Προσπαθώ πάντως να είμαι αρκετά χαλαρή στο θέμα φαγητού, ποτέ δεν την πιέζω φάει παραπάνω από όσο θέλει και ξέρω ότι ευτυχώς προς το παρόν ο θηλασμός καλύπτει τις διατροφικές της ανάγκες (είναι και ζουμπουρλούδικο μωρό). Και εάν καμιά φορά με πιάνουν οι ψυχαναγκασμοί της Ελληνίδας μάνας, προσπαθώ να με συνεφέρω με τη σκέψη ότι κάποια στιγμή που θα είναι έτοιμη θα φάει! Δεν πιστεύω δα ότι θα τρώει μισό πιατάκι αλεσμένα μέχρι να παντρευτεί!...
Και έτσι περνάνε όμορφα και εποικοδομητικά οι μέρες μας μεταξύ μπλέντερ και σκουπιδοτενεκέ, μέχρι να έρθει ο καιρός να κατέβουμε στην Ελλάδα για Πασχα, για να δώσουμε τη σκυτάλη του φαγητού για λίγο και στη γιαγιά...Το καλό είναι ότι πλέον αποφάσισε να μας τιμήσει με την παρουσία της φέτος η άνοιξη και ο καιρός έχει σαφώς βελτιωθεί, που σημαίνει περισσότερες βόλτες με καρότσι και λιγότερα ευτυχώς ρούχα...
Σας φιλώ γλυκά
Μαριαντίνα
Μη στεναχωρίεσαι. Και εμένα ο δικός μου σε οτιδήποτε καινούργιο αφορούσε το θέμα του φαγητού αρνιόταν να προσαρμοστεί. Με βοήθησαν τοτε η μαμά μου και η γιαγιά μου. Ακόμα θυμάμαι ενα απογευμα να προσπαθω να τον ταισω κρέμα, να μην μπορώ, και να βάζω τα κλάμματα. Αχ αυτες οι ορμόνες!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΤελικά νομίζω το καταλαβαίνουν το άγχος μας και αγχώνονται και αυτά με το φαγητό...
ΔιαγραφήΠω πω Μαριαντίνα μου μια απο τα ίδια και εμείς! Εμένα μου είπε ο παιδίατρος να ξεκινήσω απο τον 5ο μήνα ρυζάλευρο (ξερω, ξέρω θα μου πείτε άχρηστες θερμίδες!) και την αμέσως επόμενη εβδομάδα φρούτα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕγώ φυσικά όπως πάντα έκανα τα δικά μου! Δοκιμάσαμε στην αρχή είδα οτι δεν ήταν έτοιμος και τον άφησα λίγες ημέρες ακόμα και τώρα ξαφνικά τρώει όλο το πιάτο τη σούπα του! Οταν την βλέπει μάλιστα κάνει και χαρές!!! Το κάθε μωράκι θέλει το χρόνο του και καλά κάνεις και δεν την πιέζεις, μόνη της θα αποκτήσει σιγά σιγά ενδιαφέρον για το φαγητό!
Φιλάκια πολλά!!!
Εμάς εδώ οι παιδίατροι ξεκινάνε με λαχανικά και μάλιστα το δεύτερο γεύμα το βάζουν μετά από ένα μήνα, γενικά το πάνε αργά το πρόγραμμα...
ΔιαγραφήΑχ τι μου θύμισες Μαριαντίνα!! Τι φάση που έχουν αυτές οι ξινομουρίτσες των μωρών που δοκιμάζουν νέες γεύσεις:)
ΑπάντησηΔιαγραφήΜε τον καιρό θα τις συνηθίσει και θα τρώει μια χαρά. Βέβαια τα φαγανά μωρά νομίζω φαίνονται από μικρά. Η κόρη μου από μωρό μέχρι τώρα τρώει σαν σπουργιτάκι ενώ ο γιος μου από μικρός φαγανός.
Πάσχα θα έρθετε Ελλαδίτσα;;; Τέλεια!!!
Χαχα, μου αρέσει που βάλαμε κατά το έθιμο τον μπαμπά της να την ταίσει την πρώτη μπουκιά, που είναι φαγανός για να φάει και το παιδί καλά!... Τελικά δεν είναι γονιδιακό, και οι δύο γονείς είμαστε φαγανοί!
ΔιαγραφήΓύρισα κ εγώ πίσω με την ανάρτηση σου σε μια πολύ αγχωτική περίοδο για μένα (θήλαζα αποκλειστικά ενώ είχα επιστρέψει δουλειά όταν ήταν 4 μηνών και ανυπομονούσα πολύ να φάει πλέον στερεές στον 6ο να γλιτώσω αντλήσεις, μεταφορές κλπ κλπ). Απόλαυσε την αυτήν την περίοδο αφού μπορείς να το κάνεις χωρίς άγχος και είσαι καλυμμένη με το θηλασμό.
ΑπάντησηΔιαγραφήΈχεις δίκιο Ίνα μου, και εγώ αρχικά σκεφτόμουν ότι με την εισαγωγή στις στερεές θα θηλάζω λιγότερο και θα κοιμάμαι λίγο καλύτερα το βράδυ (έχουμε πρόγραμμα ανά δίωρο ακόμα), αλλά τελικά τον ρυθμό θα τον επιβάλλει το παιδί ανάλογα με τις ανάγκες του
ΔιαγραφήΜανούλα μην ανησυχείς! Έτσι είναι τα μωράκια μέχρι να συνηθίσουν! Όταν θα αναλάβει η γιαγιά (αξεπέραστες οι Ελληνίδες γιαγιάδες) θα ξεκουραστείς κι εσύ λίγο και θα γλεντήσεις πραγματικά! Με το καλό να έρθετε Ελλάδα!
ΑπάντησηΔιαγραφήΣε ευχαριστώ, και εμείς ανυπομονούμε να έρθουμε!!
Διαγραφήκι εμείς έχουμε ξεκινήσει τις κρεμούλες ρυζάλευρου και τα πάμε πολύ καλά!
ΑπάντησηΔιαγραφήΤώρα περιμένω λογικά να ξεκινήσουμε και τις υπόλοιπες! για να δούμε πώς θα πάμε!
αχ αυτή η σκυτάλη στην γιαγιά είναι σωτήρια! Μετά απο 3 μέρες που την τάισε η γιαγιά βλέπει την κρέμα σαν γουρουνόπουλο!!!!
Καλή σας συνέχεια!!
Εμάς εδώ δεν συνιστούν ριζάλευρο, αλλά δημητριακά όπως βρώμη, ρύζι ή κεχρί...
ΔιαγραφήΜαριαντίνα μου κι εμένα μου θύμισες τα μουτράκια του γιου μου με αυτη σου την ανάρτηση και σε ευχαριστώ.
ΑπάντησηΔιαγραφήΧαίρομαι που όλη αυτη την φάση την βλέπεις χαλαρά γιατι η αλήθεια είναι πως οι περισσότερες μαμάδες αγχώνονται πολυ στο συγκεκριμένο στάδιο. Καλά κάνεις και δεν την πιέζεις.
Αντε με το καλό να πατήσεις τα πάτρια εδάφη. Ε ρε αρνάκι που έχει να πέσει... φιλιά
Αγχώνομαι και εγώ, αλλά προσπαθώ να το φιλοσοφώ! Δεν νομίζω ότι θα βγει τίποτα αν ενώ το μωρό κλαίει εγώ το μπουκώνω...μάλλον τα αντίθετα αποτελέσματα θα έχω
ΔιαγραφήΜια από τα ίδια και εμείς. Είμαστε 6 μηνών και κάτι και έχουμε μια εβδομάδα που ξεκινήσαμε στερεές. Δεν είναι το καλύτερο του αν κρίνω από τη φάτσα του αλλά μάλλον επειδή είναι άγνωστο το κάνει. Η μοναδική φορά που ενθουσιάστηκε πολύ ήταν με μπανάνα λιωμένη με λίγο μητρικό γάλα. Καλή δύναμη και υπομονή!
ΑπάντησηΔιαγραφήAntigoni by antigonidio.gr
Αυτό το κόλπο με το μητρικό γάλα θα το δοκιμάσω κι εγώ σύντομα....
ΔιαγραφήΜπράβο που είσαι χαλαρή και δεν παθαίνεις πανικό όπως πολλές μανούλες! Σίγουρα τα πράγματα θα φτιάξουν σιγά-σιγά! :-)
ΑπάντησηΔιαγραφήΠολλά φιλιά!
Παθαίνω για τόσα άλλα πανικό, ας είμαι και για κάτι χαλαρή! Χεχε!
ΔιαγραφήΤέτοιες αναρτήσεις μου δίνουν κουράγιο!! Αλήθεια! Αν και απέχουμε πολύ από τα αλεσμένα, είμαστε ακόμα 22 ημερών, υπάρχει ελπίδα και για μας!! Αν δε με έχει ξεζουμίσει η μικρή φαγάνα μέχρι τότε!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΠάλι για τα δικά μου λέω...Οφου...
Φαντάζομαι σιγά σιγά το κοριτσάκι σου θα τα φάει όλα και θα αναπολείς την εποχή που ήσουν η μοναδική πηγή τροφής (έτσι μου λένε...)!!
Συνέχισε να χαμογελάς!!
Τρελοτουρίστρια
Να σου ζήσει η κορούλα και καλό... ξεζούμισμα!!
ΔιαγραφήΚαλημέρα Μαριαντίνα! Αφού η μικρή σου αναπτύσσεται κανονικά, δεν έχεις κανένα λόγο να την πιέζεις να φάει. Καλά κάνεις που είσαι χαλαρή. Τα παιδιά έχουν το ένστικτο της αυτοσυντήρησης, οπότε αν πεινάσουν, θα φάνε. Εμένα η δική μου το ΣΚ (που δεν πάει παιδικό σταθμό) τρώει σαν πουλάκι και μεσοβδόμαδα (που πάει παιδικό σταθμό) τρώει 2πλα πιάτα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΦιλάκια πολλά και καλή αρχή με τις στερεές τροφές.
Πάντως και εμείς οι ενήλικες δεν τρώμε την ίδια ποσότητα κάθε μέρα, γιατί να τρώνε τα παιδιά;
Διαγραφή