Επιλογές...

Περίεργο πράγμα οι επιλογές, το σκεφτόμουν σήμερα στη διάρκεια μιας βόλτας...Άλλες φορές γίνονται τόσο ασυναίσθητα, τόσο ενστικτωδώς, θαρρείς το υποσυνείδητό σου έχει γίνει άνθρωπος σωστός και διαλέγει αυτό αντί για εσένα. Και άλλες φορές προκύπτουν μετά από εσωτερική πάλη, απαντήσεις σε μυριάδες ερωτηματικά και πολλές ξάγρυπνες νύχτες.
Είναι αγχωτικό να σκέφτεσαι αν οι επιλογές στη ζωή σου θα βγουν σωστές, αν εκείνη τη μαγική στιγμή που τις έκανες συνωμότησε το σύμπαν υπέρ ή εναντίον σου. Είναι όμως πολύ περισσότερο όμορφο να αναγνωρίζεις μέρα με τη μέρα ότι κάποιες από τις επιλογές σου αντρώθηκαν και αρίστευσαν και τις καμαρώνεις σαν παιδιά σου. Σου δίνει τόσο μεγάλη ευχαρίστηση να βλέπεις ότι ο τρόπος ζωής σου, οι φίλοι που έμειναν σταθεροί στο πέρασμα των χρόνων, το επάγγελμα που διάλεξες, ο άντρας που επέλεξες για σύντροφο και πατέρα, ο τρόπος που μεγαλώνεις το παιδί σου, αποδείχτηκαν τελικά ορθές επιλογές. Ποιόν άραγε να ευχαριστήσεις για αυτό; τον εαυτό σου που ψάχτηκε, αναρωτήθηκε και ζύγισε σωστά τα πράγματα; τους γονείς σου που σου έδωσαν τα απαραίτητα ψυχικά και νοητικά εφόδια για να το κάνεις; την τύχη και το κάρμα; τον Θεό; Μικρή σημασία έχει ο αποδέκτης των ευχαριστηρίων σου, αυτό που τελικά μετράει είναι στο τέλος της ημέρας, την ώρα του προσωπικού σου απολογισμού, να χαμογελάς γλυκά γνωρίζοντας ότι είχες τελικά δίκιο...