Ευχαριστώ πολύ, δεν θα πάρω...

Στα πέντε λεπτά περπάτημα από το σπίτι μας βρίσκεται ένα υπέροχο δάσος με λίμνες, το οποίο είχαμε επισκεφθεί το χειμώνα, όταν ήταν ακόμα χιονισμένο και οι λίμνες παγωμένες. Τώρα που καλοκαίριασε για τα καλά και σκάει ο τζίτζικας (τρόπος του λέγειν, δεν έχει δυστυχώς τζιτζίκια εδώ...), πήγαμε βολτίτσα με το μωρό ξανά. Και αντικρίσαμε ένα διαφορετικό τοπίο, εξίσου όμορφο, αλλά και πρωτόγνωρο για τα δικά μας δεδομένα. Στις λίμνες κάνανε μπάνιο και ηλιοθεραπεία πολλοί, μεγάλοι και μικρά πιτσιρίκια με μπρατσάκια, υπήρχαν δε οργανωμένες "πλαζ" με γκαζόν, ομπρέλες, "beach bars" και κουκέτες αλλαγής. Όλα τα καλοκαιρινά κονφόρ...
Μπλιαχ, σκέφτηκα αμέσως όταν το είδα! Πραγματικά προτιμώ να μην κάνω καθόλου μπάνιο, παρά να βουτήξω στα πράσινα νερά της λίμνης! Δεν φτάνει που δεν θα βλέπεις  τι κυκλοφορεί κάτω από τα πόδια σου (η σκέψη ότι κολυμπάνε δίπλα μου νερόφιδα με ανατριχιάζει..), θα έχεις και την έλλειψη της άνωσης να σε αγχώνει ότι θα πνιγείς...Άσε δε που μοιράζεσαι το μπάνιο σου με τις συμπαθέστατες κατά τα άλλα πάπιες και με κουνούπια μεγέθους ελικόπτερου...
Θα μου πεις τώρα τι να κάνουν και οι καημένοι οι Ελβετοί, αυτό έχουν πιο πρόχειρο σε υγρό στοιχείο, με αυτό θα πορευτούν. Εγώ βέβαια ως Ελληνίδα που έχω μέτρο σύγκρισης τις υπέροχες γαλάζιες Ελληνικές θάλασσες ούτε να τη φτύσω τη λίμνη! Δεν σας κρύβω βέβαια ότι αυτή η βόλτα μου άνοιξε την όρεξη για βουτιές και μπανάκια (στα πάτρια εδάφη πάντα), φέτος όμως θα κάνουμε υπομονή μεχρι τέλος Αυγούστου, αφού θα κατέβουμε Ελλάδα μια και καλή για τη βάφτιση της μπέμπας. Μέχρι τότε λοιπόν υπομονή και...ευχαριστώ πολύ αλλά δεν θα πάρω μπάνιο στη λίμνη...