Με αφορμή τον πρόσφατο καυγά που ξέσπασε στα media για το θέμα του δημόσιου θηλασμού, θα reblogάρω το εξαιρετικό άρθρο του ψυχίατρου Αλεξανδρίδη στο protagon,
http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.post&id=22981.
Και θα σχολιάσω με τη σειρά μου ότι βαρέθηκα και κουράστηκα να συνειδητοποιώ καθημερινά ότι η Ελλάδα είναι τριτοκοσμική χώρα και ότι στο εξωτερικό ούτε κατά διάνοια δεν γίνονται τέτοιες συζητήσεις για το αυτονόητο. Ο θηλασμός είναι δικαίωμα της μητέρας, όπου και όπως και αν αυτό εκφράζεται...
Ο blogger έκανε το θαύμα του πάλι... Ξανά το link : http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.post&id=22981
ΑπάντησηΔιαγραφήΘεωρούσα και θεωρώ το θηλασμό ό, τι πιο φυσιολογικό υπάρχει....δεν με ενόχλησε ποτέ μια μητέρα που θηλάζει το παιδί της..όπως δεν ενόχλησα κι εγώ κανέναν όταν θήλαζα τα παιδιά μου..γιατί το έκανα φυσικά...δεν έδινα ραντεβού με άλλες 100 μαμάδες να το κάνω διαμαρτυρία κι αν διάβαζα κάπου τότε να αναφέρεται ως ωμοφαγία, ανθρωποφαγία, θα είχα ανατριχιάσει, σιχαθεί και δε θα είχα θηλάσει..
ΑπάντησηΔιαγραφήΜου θυμίζει αιρέσεις που λένε πως στον χριστιανισμό πίνουμε αίμα και τρώμε σάρκες...υπεραναλυτικό χωρίς λόγο..ο θηλασμός είναι το φαγητό που η μάνα υποχρεούται να δώσει στο παιδί και είναι δικαίωμα του παιδιού να τραφεί..τόσο απλά και τόσο αγνά!
Τα δικαιώματα της μάνας δεν τα παραβλέπω ούτε αυτά..κι αν κάποια μάνα δε θέλει να θηλάσει είναι δικαίωμά της από τη στιγμή που θα φροντίσει με άλλο τρόπο να τραφεί το παιδί της..
Η υπερβολική φασαρία που κάνουν κάποιοι πιστεύω πως έχει τα αντίθετα αποτελέσματα..επαναλαμβάνω..ο θηλασμός είναι φυσικός και όμορφος για να περιγράφεται φρικιαστικά και ανόητα...ή να γίνεται τόσο άσκοπα!
Όλοι αυτοί δεν το βλέπουν φυσιολογικά…
Έτυχε να θηλάσω "δημόσια" (δε γίνεται να μην τύχει)και κανένας δεν είπε τίποτα..δε νομίζω να άλλαξε πια τόσο ο κόσμος..απλά κάποιοι είναι πάντα υπερβολικοί σε όποια μεριά και να βρίσκονται!
Σεντόνι έγραψα..συγνώμη!
καλό βράδυ!!
Μαρία μου επί της ουσίας το ίδιο λέμε...Ο θηλασμός είναι μια τόσο αληθινή και απλή υπόθεση που δεν θα έπρεπε να χρησιμοποιείται ως μέσο αντιπαράθεσης και πόρωσης είτε από τη μιία είτε από την άλλη πλευρά. Δεν τίθεται ζήτημα δημόσιου ή μη θηλασμού, δεν θα έπρεπε καν να το συζητάμε.
ΔιαγραφήΚαι όσον αφορά το άρθρο του Αλεξανδρίδη, ναι συμφωνώ ότι χρησιμοποιεί σκληρές και ασυνήθιστες εκφράσεις, μην ξεχνάς όμως ότι μιλάει και με την επαγγελματική του ιδιότητα, του ψυχίατρου-ψυχαναλυτή
Πολλά φιλιά
Είμαστε τριτοκοσμική χώρα. Και εγώ παρόλο που ήθελα να θηλάσω δημοσίως (διακριτικά, με σεντονάκι) το σκεφτόμουν. Ήξερα ότι θα με βλέπουν σαν εξωγήινο και αυτό δε με έκανε να αισθάνομαι καλά. Και προτίμησα να πάω να κλειστώ στο αυτοκίνητό μου για να ταϊσω το παιδί μου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΦιλιά!
Επειδή είναι ακριβώς αυτό που λες στον τίτλο σου ¨αυτονόητο¨ δεν δίστασα ποτέ να θηλασω το μωρό μου δημοσίως. Από την πρώτη μέρα το θηλαζω παντού είτε με το sling μου είτε με κάποιο σεντονακι. Δεν ένιωσα ποτέ άσχημα γιαυτο και για να πω την αλήθεια ποτέ δεν προσεξα αν κάποιος με κοίταζε περίεργα ή επικριτικά. Ισως πάλι να είχα διαλέξει να μην προσέχω... Γιατί ήταν και είναι δικαίωμα μου να θηλαζω το μωρακι μου όπου και οπότε πεινασει!
ΑπάντησηΔιαγραφήΔεν διάβασα το άρθρο. Θα το διαβάσω ομως. Και εγω πριν 5 χρόνια που θήλαζα, δεν κολλούσα να το κάνω κι ας με κοίταζαν κάποιοι περίεργοι περίεργα! Εκείνοι είχαν το πρόβλημα,όχι εγώ. Πάντα βέβαια ήμουν καλυμμένη,οχι χύμα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚλείνω με την παροιμία "όποιος έχει τη μύγα μυγιάζεται".
Καληνύχτα Μαριαντινα μου